﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Radziecka książka o polskiej muzyce”> 
<author_1=”Anatol Sołowcow”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="7">
<date=”1954-07-18”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Już w utworach polskiego kompozytora pierwszej połowy XV wieku, Mikołaja Radomskiego, wykrywa Bełza cechy narodowej kultury muzycznej, które „występują do walki z zastygłymi intonacjami gregoriańskimi”. 
Wnikliwie studiując i badając źródła, krytycznie analizując dane, które dotarły do naszych czasów, niekiedy sprzeczne z sobą, tworzy Bełza niewielu słowami bardzo wyraziste „portrety” takich, dla swojego okresu wybitnych kompozytorów, jak Wacław z Szamotuł (połowa XVI wieku), Marcin Leopolita (druga połowa XVI wieku), Marcin Mielczewski i Adam Jarzębski (pierwsza połowa XVII wieku), Bartłomiej Pękiel (połowa XVII w.), Jacek Różycki (druga połowa XVII w.), Stanisław Sylwester Szarzyński (koniec XVII — początek XVIII w.). Konkretnymi przykładami, analizując poszczególne utwory udowadnia I. Bełza, jak cechy pieśni ludowych coraz głębiej przenikają do polskiej muzyki narodowej, walcząc z tradycjami kościelnymi i wpływami cudzoziemskimi. Tak np. charakteryzując mszę Pękiela zaznacza Bełza, że daleka jest ona od stylu palestrinowskiego i „bliska pieśniom słowiańskim. Stworzona na kilka lat przed urodzeniem genialnego autora „Missa sollemnis” jest msza Pękiela podobna do bachowskiego arcydzieła. Była ona bezpośrednim rezultatem humanistycznego dążenia kompozytora do wyrażenia uczuć ludzkich w obrazach muzycznych, i tylko z konieczności przykryta była tradycyjnymi tekstami łacińskim”.
Działalność wymienionych powyżej — i wielu innych — kompozytorów, omówiona została w pierwszych dwóch rozdziałach książki, które obejmują okres kilku stuleci, kończący się w połowie XVIII w. Autor nie ogranicza się do omówienia twórczości najwybitniejszych kompozytorów tego okresu i charakterystyk ich najwybitniejszych dzieł. Na szeroko nakreślonym tle historycznym zarysowuje on obraz życia muzycznego Polski. Czytelnik dowiaduje się o umiłowaniu muzyki wśród mas narodu polskiego, o wysokim mistrzostwie polskich muzyków — wykonawców. Wiele uwagi poświęca się w książce więzom kulturalnym Polski z bliskimi i pokrewnymi jej krajami słowiańskimi. 
 </support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
